حتماً برای شما هم اتفاق خواهد افتاد اگر ……

در فراز و نشیب های زندگی، بسیاری فعالیت ها، اقدامات، وقایع و آثار، تابع شرایط خاصی هستند. برخی حرف و مشاغل، بعضی از بازیها و سرگرمی ها، بخشی از هنرها وکارهای دست و … به شرایط، سنی، جنسی، توان علمی تخصصی و سطح هوش و استعداد افراد بستگی دارند. بازی های کودکانه به کودکان اختصاص دارد، برخی مشاغل سخت به مردان، بعضی هنرهای ظریف دستی به زنان اختصاص دارد.

       در گستره اتفاقات نیز، برخی حوادث اینگونه اند. عمده حوادث برق گرفتگی به مردان، بیشتر حوادث چرخ گوشت به کودکان  و برخی حوادث خانگی، چون گاززدگی ناشی ازگاز کلر تولیدی حاصل از مایعات پاک کننده و سفید کننده، عمدتاً به زنان مربوط می شود.

       از سوی دیگر، لطف خدا در روز مره زندگی همواره شامل حالمان بوده و فراوان پیش آمده که از صحنه اتفاقات، به سلامت بیرون آمده ایم، تعدادی از این موارد بخیر گذشته را متوجه می شویم و تعداد بیشتری را درک نمی کنیم.

       در طول زندگی روزمره، همواره اتفاقاتی در کمین ما هستند. بر اساس مطالعات علم ایمنی، همه این اتفاقات(Incident)، به حادثه (accident) منجر نمی شوند. مطابق  بررسی های انجام شده توسط محققین ایمنی، از هر ۲۰۰ اتفاق، یکی منجر به حادثه شده و ۱۹۹ اتفاق  به خیر می گذرد یا اصطلاحاً به شبه حادثه (near miss) تبدیل می شود.

       شبه حادثه ها اگر ریشه یابی نشوند و علت بروز شبه حادثه شناسائی نشود، چه بسا اتفاقی که امروز به خیر گذشته، فردا به فاجعه ای تبدیل گردد که جبرانش را یارای کسی نیست. تبدیل هستی یک انسان به نیستی، موضوعی نیست که به سادگی بتوان از کنارش گذر نمود. اما متأسفانه برخی خصوصیات اخلاقی نکوهیده نظیر غرور کاذب مانع از آن است که برخی اصول ساده ایمنی را جدی بگیریم. به جای آنکه سلامت همسر و فرزندانم را با رعایت اصول اولیه ایمنی محافظت نمایم، به توان و هوش و حواس خود تکیه می کنم و این ذهنیت را در خود می پرورانم که اگر قرار است اتفاقی حادث گردد، با اتکا به حواس و سرعت عمل خود، خانواده ام را نجات می بخشم؛ غافل از اینکه چه بسا در بروز حوادث، اولین قربانی حادثه، خود باشم.

       به راستی چگونه حاضریم با تکیه بر خود و این جمله معروف و همیشگی که ” بیست سال بود شرایط به همین صورت بود و هیچ اتفاقی نیفتاده بود“، هستی خود، همسر، فرزندانمان، همسایگان، همشهریان یا همکارانمان را به فنا مبدل کنیم؟ مگر قرار است هر روز برایمان حادثه رخ دهد؟ آیا قرار است در طول زندگیمان با حوادث مشابه و مکرر روبرو شویم؟ بیائید باور کنیم که حوادث برای همه  و در زمان و مکانی اتفاق خواهند افتاد که انتظارش را نداریم.

       در دنیا، برای شبه حوادث برنامه ریزی می نمایند تا بتوانند با تعریف اقدامات اصلاحی و یا پیشگیرانه از حوادث بعدی جلوگیری نمایند. ما چه می کنیم؟ بسیار راحت و بی توجه از کنار شبه حوادث می گذریم، چون به خیر گذشته اند؛ اما چه دلیلی وجود دارد که واقعه بعدی به خیر بگذرد؟

       رعایت بسیاری مسائل ایمنی، در عین سادگی، بزرگترین اقدامی است که در جهت پیشگیری از حوادث و حفظ سلامت خانواده خود می توان انجام داد. نکات ایمنی موضوعاتی هستند که در صورت عدم رعایت و پس از بروز حادثه واز دست دادن یک یا چند عضو خانواده، تا پایان عمر، چون پتک بر سرمان کوفته می شوند تا یادآوری نمایند که می توانسته ایم با اقدامی بسیار کوچک، جلو مرگی را گرفته و از اندوهی عظما ممانعت نمائیم.

       آیا تا عمر داریم خود را خواهیم بخشید؟

       آری حتماً برای ما هم اتفاق خواهد افتاد اگر مسائل ایمنی را رعایت نکرده و ایمنی را بر فرهنگ خود حاکم نکنیم.

       عزیزان، بیائیم اینبار هشدارهای ایمنی را، چه در راستای ایجاد محیط کار سالم و ایمن، و چه در خانه و خانواده و جامعه شهری و شهر نشینی، جدی بگیریم و مسئولیت خود را در حفظ سلامت خود، خانواده و شهروندان به اثبات رسانیم.

من آنچه شرط بلاغ بود با تو می گویم               تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال

سالم، شاد و سربلند باشید

علیرضا یاوری

مدیر گروه مشاوران و کارشناسان شهر ایمن

اینستاگرام: safe_city_experts_group

تلگرام: @scceg

رزومه